Çocukluğu katıksız bir sevinç ve yalın bir gerçeklikle resmeden çocukça şiirler.

Şair, edebiyat öğretmeni Adil İzci’nin ilk çocuk şiirleri kitabında birbirinden güzel 41 şiir yer alıyor. Uzun yıllar emek verdiği Türk şiirinde özgün bir yer edinen şairin, engin edebiyat birikimi, duru ve zengin Türkçesi’yle derinleşen, doğaya ve yaşama övgü dolu şiirleri, okura etkileyici bir dilsel deneyim sunuyor. Şair, çocukluğa, aile ve iletişime, doğa sevgisi ve korumaya, sevgi ve hoşgörüye ilişkin şiirlerinin içerdiği felsefi söylemi çocuk okura yakınlaştırıyor, ustalıkla çocuğa göre kılıyor. İllüstratör Sadi Güran’ın incelikli desenleri ve grafik tasarımıyla boyutlanan kitap, çocuk edebiyatımızda şiirin güçlü soluğunu yeniden duyumsatacak.

Konu Özeti

“Doğanın ve sokağın çağrısına kulak veren, ama daha da çoğu gönül veren bir şair… ‘İyilik geleneği’nden gelen bir şair olarak, ağaçlar, evler, sokaklardan sonra diyelim ki, çiçekleri, bitkileri, kuşları, yıldızları, avluları, sesleri de Adil İzci yazsın, elbette ‘iki şiir arası’ yazsın. Artık şiir mi yazının avlusudur, sözcükler mi sokak çocuğudur, yazının gündüzü bitince gece şiir evinin kapısını mı çalar, yoksa ‘şairin evi’ni sokağa mı çağırır? İşte o evlerden ‘içeriye çıkmak’; o sokaklardan ‘dışarıya girmek’ için, Adil İzci’nin incelikli, vefalı, sabırlı, hünerli ve kıymetbilir yazısıyla tanışmak şart…” Haydar Ergülen

 

Adil İzci

1954’te Niğde’de doğan yazar, şair Adil İzci, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nde başladığı yüksek öğrenimini aynı okulun Yeni Türk Edebiyatı Bölümü’nde tamamladı (1978). İstanbul Amerikan Robert Lisesi’nde 30 yıl sürdürdüğü Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği görevinden 2010 yılında emekli oldu; okulun edebiyat ve sanat dergisi Çağrı’da dil kirliliği üzerine yazılar yazdı. 1984’ten bu yana birçok edebiyat dergisinde şiir ve yazıları yayımlanan şairin Günizi (1997), Su ve Yaprak (1999), Kır ve Gök (2007) ve Aşk İmiş (2009) adlı şiir kitaplarının yanı sıra Ağaçlar Kitabı (2004, deneme), Evler Sokaklar Kitabı (2010, anlatı) ve Eski Bir Niğde (2009, kent monografisi) devamı için tıklayınız